Deze vragen helpen mij om los te laten

Deze vragen helpen mij om los te laten

Loslaten. Wat kan dat toch lastig zijn! En wat zeggen we het makkelijk tegen een ander…

Afgelopen weken ben ik er zelf ook weer enorm mee geconfronteerd. Er zijn spannende ontwikkelingen die invloed hebben op Stuurkracht in onderwijs en op mijzelf en mijn gezin (daarover later meer!). En ik vond het de afgelopen periode zó spannend, dat ik de touwtjes nog veel harder wilde aantrekken. Maar dat werkt alleen maar averechts.

In onderwijsteams gebeurt dit vaak ook. Want hoe meer gepassioneerd je bent, hoe meer controle je over de situatie wilt hebben en hoe moeilijker het is om de situatie los te laten. Terwijl het vaak zo bevrijdend voelt als je het wél loslaat!

Maar hoe dan, zul je denken?

Mij helpt het vaak om letterlijk stil te staan. En dan is mijn besef dát ik iets krampachtig aan het vasthouden ben al voldoende.

Maar soms is er meer nodig. Ik stel mijzelf dan één of enkele vragen, zoals:

  • wat is mijn grootste nachtmerrie in deze situatie?
  • wat zou ik het allerliefste willen in deze situatie?
  • wat zal er waarschijnlijk echt (realistisch) gebeuren?
  • wat gebeurt er als ik (vandaag) niets doe/zeg?
  • wat gebeurt er als ik vanaf vandaag elke 5 minuten….. (diegene naar de status vraag, die actie uitvoer, etc)? (als uitvergroting van het krampachtig vasthouden)
  • wat is er altijd in mijzelf aanwezig waar ik op kan vertrouwen, ook al zal situatie uit te hand lopen?
  • wie kan mij helpen?

Deze vragen helpen mij om in plaats van een onrealistisch scenario (doemdenken) een meer realistisch scenario (wat gebeurt er als….) te zien. Of ik moet om mijzelf lachen als ik ‘mijn krampachtig vasthouden’ uitvergroot (bijv: elke 5 minuten diegene opbellen…).

Na deze vragen bekijk ik de situatie vaak vanuit zo’n ander daglicht, dat ik veel beter kan loslaten of om hulp kan vragen!

Wat is jouw manier om situaties makkelijker los te laten?

2017-06-22T14:32:42+00:00